öyle blog yazarları var ki hayretle,merakla okuduğum. kalemi öyle konuşturuyorlar ki ve öyle tercüman oluyorlar ki içimde anlatmak istediğim ne varsa!
zaten bi iddiam yok bu alemde.ne çok kitap okurum,ne çok yemek yaparım,ne çok yazarım,ne çok maharetiyim,ne çok film izlerim,ne çok gezerim,ne de dıy projelerim var gerçekleştirdiğim.
sadece burada olmayı,eskiden beri yazmayı,nerdeyse gördüğüm her yazıyı okumayı,çocukluktan beri dergilerin,gazetelerin inciğini cinciğini çıkarmayı,şiir dinlemeyi,armut pişince dikiş dikmeyi,bişeyler boyamayı çok seviyorum.anne olmayı seviyorum.annelerin çocuklarına yazdıkları sevgi cümlelerini okumayı seviyorum.
kadınların hayatlarında değiştirmek istedikleri ne varsa;perdesi, koltuğu,tenceresinin yeri dahil herşeyi paylaşmalarını,
hayat gayelerini,neden var olduklarını,nasıl yaşadıklarını irdelemelerini,
daha bilinçli olmak adına ve daha verimli bi insan ve anne olmak adına nasıl dindiklerini görmek onları okumak iyi geliyor bana.
ufak tefek çok hayalim var.dünya için küçük olduğu kadar benim içinde küçük olan aslın da boyutta.sadece biraz daha mutlu olmak için ve anlamlandırmak için geçen zamanı.yeni bi ajanda almalı diyorum,not almalı unutmadan...
2 yorum:
"öyle tercüman oluyorlar ki içimde anlatmak istediğim ne varsa" yazmışsın ya,sen de bu yazınla benim içimdekilere tercüman olmuşsun sanki.Sevgiler :)
özlem
:)aynı dili konuştuğumuz insanlarla sanalda olsa birlikte olmak güzel:)sevgilr özlem...
Yorum Gönder